| Samguk | |
| Nazwa koreańska | |
| Hangyl | 삼국 |
| Hancha | 三國 |
| Transkrypcje języka koreańskiego | |
| • poprawiona | Samguk |
| • MCR | Samguk |
| • polska | Samguk |
| Wymowa | |
| IPA | ? |
Trzema Królestwami Korei zwano królestwa Koguryŏ, Paekche i Silla, które zajmowały tereny Półwyspu Koreańskiego i Mandżurii między I wiekiem p.n.e. a VII wiekiem n.e. Przed okresem Trzech Królestw i podczas jego trwania istniały też mniejsze królestwa i państwa plemienne, takie jak Kaya, Tongye, Okchŏ, Puyŏ, Usan, Tamna i inne. Nazwa "Samguk" lub "Trzy Królestwa" pojawia się w tytułach klasycznych dzieł koreańskiej literatury Samguk Sagi i Samguk Yusa.
Spis treści |
edytuj Rys historyczny
Tradycyjnie za początek tego okresu uznaje się rok 57 p.n.e., kiedy królestwo Saro (później Silla) w południowo-wschodniej części półwyspu uniezależniło się od imperium chińskiej dynastii Han. Koguryŏ, na północy półwyspu (na południe od rzeki Yalu) uniezależniło się od Chin w roku 37 p.n.e. Według źródeł koreańskich w 18 p.n.e. dwaj książęta Koguryŏ opuścili królestwo by uniknąć walki o sukcesję i założyli na południowym zachodzie półwyspu królestwo Paekche (według źródeł chińskich Peakche zostało założone w IV wieku). Jego stolica znajdowała się w pobliżu dzisiejszego Seulu, następnie została przeniesiona do miasta Ungjin (dziś Kongju), później zaś Sabi (dziś Puyŏ-gun). W I wieku n.e. od Paekche oddzieliło się królestwo Gaya (Kaya).
Pod koniec rządów dynastii Han w Chinach, na początku III wieku, trzy królestwa rozwijały się, dzieląc wspólną kulturę. Ich pierwotne religie opierały się na szamanizmie. Od I wieku wśród wyższych warstw społeczeństwa rozprzestrzeniał się konfucjanizm i taoizm. W IV wieku szybko rozprzestrzenił się buddyzm stając się oficjalną religią we wszystkich trzech królestwach.
W przymierzu z chińską dynastią Tang, Silla podbiła Koguryŏ w 668 po wcześniejszym podbiciu Paekche w 660, rozpoczynając okres Zjednoczonej Silli i kończąc okres "Trzech Królestw".
edytuj Trzy Królestwa
edytuj Koguryŏ
Koguryŏ, największe z królestw, miało dwie, wymiennie funkcjonujące stolice. Nangnang (dziś Pjongjang) i Kungae nad rzeką Yalu. W początkach swego rozwoju, królestwo podbiło kawałek po kawałku duże obszary Mandżurii, odbierając w końcu Chińczykom Nangnang w 313. Wpływ kultury Chin na Koguryŏ był duży aż do przyjęcia buddyzmu jako oficjalnej religii w 372.
edytuj Paekche
W IV wieku królestwo Paekche było bardzo potężne i dominowało nad południową połową półwyspu.
edytuj Silla
Królestwo Silla (które przyjęło tę nazwę w 503, poprzednio nazywało się Saro) zaanektowało sąsiednie królestwa Kaya w pierwszej połowie IV wieku. Koguryŏ oraz Paekche odpowiedziały na to formując alians. Aby zabezpieczyć się przed ewentualnym atakiem obu państw, zacisnęła swe relacje z dynastią Tang. Po podbiciu Koguryŏ i Paekche, Silla usunęła siły chińskie z półwyspu i zajęła tereny na południe od Pjongjangu.
Stolicą Silli było miasto Sŏrabŏl (dziś Kyŏngju). Buddyzm stał się oficjalną religią królestwa w roku 528.